بانک مقالات قرآنی

تقيه، موضوعي است که در ايات قران و سنت معصومان (ع) ريشه داشته، در فهم محتوا و هدف کلام ائمه معصومين (ع) موثر است.
محمدتقي مجلسي، ضرورت تقيه را افزون بر ادله قرآن و حديث، از طريق قاعده حفظ حرمت مسلمان نيز اثبات نموده است. او بين تقيه و اتقا تفاوت مي گذارد زيرا بخشي از احاديث با هدف اتقا صادر شده است و نه تقيه. وي درجات فهم مردم را در تقيه موثر و آن را از راه نشانه هاي سندي و محتوايي، قابل تشخيص مي داند و در نشانه هاي سندي به مواردي چون انتساب حديث به امام پيشين و حضور راوي عامي اشاره مي نمايد.
مجلسي نشانه هاي محتوايي را در قالب مواردي نظير تعارض حديث با خبر متواتر، اضطراب و تشويش متن، و وجود قراين دال بر مشابهت با روايات عامه مبتني کرده است.
او در بحث وجوب تقيه، دو شرط اضطرار و مقتضيات مخاطب را مورد تاکيد قرار داده است.

 نسخه قابل چاپ