اخبار سینما و تئاتر (91/01/27)

تجربه تلویزیونی اخیر «علیرضا امینی» در قالب یک مجموعه پلیسی که نظرات مثبت و منفی فراوانی به دنبال داشت، برای او در آثار تصویری و بصری دستاوردهایی چون دانش و تجربه بیشتر، جذب مخاطبان انبوه‌تر و توجه لازم از سوی قشرهای مختلف به ویژه منتقدان را به ارمغان آورد.

این فیلمساز که تلاش می‌کند در سینما رشد کند، با اکران فیلم جدیدش «انتهای خیابان هشتم» یک‌بار دیگر توانایی‌ها و قابلیت‌های فیلمسازی‌اش را در معرض تماشا و قضاوت قرار داده است.

فیلم‌های قبلی او «هفت دقیقه تا پاییز»، «استشهادی برای خدا»، «فقط چشمهاتو ببند»، «زمان می‌ایستد»، «دانه‌های ریز برف»، «کنار رودخانه» و «نامه‌های باد»، علیرضا امینی را هنرمندی خوش‌فکر و متفاوت‌ساز معرفی کرده است.

این فیلمساز که سینما را در اشکال مختلف و در سمت‌‌های گوناگون تجربه کرده است با ساخته‌های اجتماعی‌اش را فیلمسازی که به دنبال معنویت و گفتن حرف‌های خوب در قالب سینما است، نشان داده و در هر اثر تازه‌اش کوشیده در بخش‌های فرم و محتوا به تکرار نگراید و توانسته مضامین خوب فیلم‌هایش را در فرم‌های مناسب ارائه کند.

«انتهای خیابان هشتم» مانند فیلم قبلی وی مضمونی اجتماعی دارد و داستان تلخ اجتماعی آن در مدت سه روز اتفاق می‌افتد. فیلمنامه این فیلم را «علی فرید» نوشته و «علیرضا امینی» مسلط‌تر از کارهای گذشته‌اش سعی کرده لباس تصویر و سینما بر آن بپوشاند.

تهیه دیه 100 میلیونی برای رهایی برادر «نیلوفر» (ترانه علیدوستی) از اعدام انیگزه‌ای می‌شود تا «نیلوفر»، «بهرام» (صابر ابر) و «موسی» (حامد بهداد) برای تهیه این مبلغ خود را به آب و آتش بزنند. آن‌ها به هر دری می‌زنند موفق نمی‌شوند عاقبت «نیلوفر» به ناچار تن به یک پیشنهاد غیراخلاقی می‌دهد تا از این طریق بتواند پول مورد نیاز را تهیه کند.

«علیرضا امینی» با طرح موضوع تلاش برای نجات فردی که پول می‌تواند گره‌گشای مشکل او باشد، از زاویه آسیب‌شناسی به نقد رفتارهای اجتماعی و پرتنش آدم‌های فیلم و ترسیم تصاویری از ناهنجاری‌های جامعه برداشته است. ناهنجاری‌هایی که این سه تن را به بن‌بست رسانده و تنها طی کردن راه غیراخلاقی را به «نیلوفر» گشود که این اتفاق بسیار تاسف بار و تلخ است.

فیلم سینمایی «انتهای خیابان هشتم» همان‌گونه که با تلخی آغاز شده با تلخی هم به پایان می‌رسد.

فیلم پر از تعلیق، کشش و هیجان است و استفاده از دوربین روی دست به این تنش‌ها و تشنج‌ها یاری رسانده است.

با آنکه «انتهای خیابان هشتم» شخصیت‌پردازی عمیقی ندارد و روی تغییر نظر و تسلیم شدن «نیلوفر» و پا گذاشتن در جاده انحراف به اندازه کافی کار نشده است اما در مجموع دکوپاژ خوب سینمایی، میزانسن مناسب، بازی‌ها و زوایای حساب شده دوربین همچنین فیلمبرداری حرفه‌ای و بازی‌های تقریباً یک‌دست بازیگران، دوری از گزافه‌گویی و اداهای روشنفکرمآبی باعث شده تا «انتهای خیابان هشتم» تماشاگر را راضی کند و به دیدن آثار قوی‌تر «علیرضا امینی» در آتیه امیدوارتر باشد.

این فیلم در کارنامه هنری «علیرضا امینی» جایگاهی مقبول دارد و بازی‌های «ترانه علیدوستی»، «صابر ابر» و «حامد بهداد»، کارگردانی جمع و جور، نگاه منتقدانه اجتماعی فیلمساز از امتیازات اصلی آن را تشکیل می‌دهد.

-----------------------------

نویسنده: جبار آذین

منتقد و مدرس سینما

----------------------------

انتهای پیام/ی