پايان يك ستاره
دوشنبه 29 شهریور 1389 11:32 PM
این مارپیچ کیهانی فوقالعاده، شکلگیری یک سحابی استثنائی را توسط ستاره خورشیدمانند LL فرس اعظم دورتا دور ستاره همدم آن در صورت فلکی اسب بالدار نشان میدهد. گرد و غبار کیهانی حاصل از مرگ این ستاره که همراه با همدمش هر 800 سال یکبار به دور یکدیگر میچرخند این تصویر بینظیر را خلق کرده است.
زمانی که ستارگان خورشیدمانند به پایان زندگی خود نزدیک میشوند، لایههای خارجی تشکیلدهنده آنها به شکل گاز و غبار در کهکشان پراکنده میشوند. در این مرحله، یک سحابی سیاره نما تشکیل میشود و پس از چند ده هزار سال، تنها هسته داغ ستاره برجا میماند که به آن کوتوله سفید میگویند.
به گزارش نیوساینتیست، غبار و گاز حاصل از مرگ این ستاره با سرعتی حدود 50هزار کیلومتر در ساعت از آن دور شده و در کهکشان گسترده میشود. طرح مارپیچی به دلیل انتشار گاز و غبار حین گردش ستاره به دور همدمش خلق شده است.
