مقالات روانشناسی

هدف پژوهش حاضر، بررسي رابطه بين درونگرايي- برونگرايي و منبع کنترل با پيشرفت تحصيلي در دانش آموزان دختر مقطع سوم راهنمايي و طرح پژوهش از نوع همبستگي بود. جامعه آماري شامل کليه دانش آموزان دختر پايه سوم راهنمايي شهرستان اسلام آباد غرب در سال تحصيلي 90-89 بود. نمونه مورد مطالعه 280 نفر از دانش آموزان بود که با روش نمونه گيري خوشه اي چند مرحله اي انتخاب شدند.
آزمون شخصيتي نوجوانان آيزنک، مقياس منبع کنترل راتر و معدل نيمسال اول دانش آموزان در سال تحصيلي 90-89 جهت جمع آوري داده هاي مورد نياز به کار گرفته شد و از روش هاي آماري ضريب همبستگي پيرسون، رگرسيون تک متغيره و آزمون t براي گروه هاي مستقل، جهت تجزيه و تحليل داده ها استفاده شد.
نتايج حاصل از تجزيه و تحليل داده ها فرض وجود رابطه بين منبع کنترل دروني و پيشرفت تحصيلي با 0.99 اطمينان را تاييد، ولي رابطه معناداري بين درونگرايي و برونگرايي و پيشرفت تحصيلي به دست نيامد. ديگر يافته ها نشان داد که بين دانش آموزان درونگرا و برونگرا از نظر منبع کنترل تفاوت معناداري وجود ندارد.

 نسخه قابل چاپ