مقالات روانشناسی

هدف اين پژوهش بررسي اثربخشي آموزش مولفه هاي هوش هيجاني (خودآگاهي هيجاني و كنترل تكانه) بر آثار منفي اعتياد به اينترنت (كاربري اجباري و كناره گيري اجتماعي) مي باشد.
جامعه آماري پژوهش، دانش آموزان پسر دوره متوسطه منطقه 3 شهر تهران بود، كه 30 نفر از دانش آموزان «مركز توسعه صادرات ايران» بر اساس آزمون هاي تشخيصي اعتياد به اينترنت به عنوان نمونه انتخاب شدند و به طور تصادفي به دو گروه كنترل و آزمايش تقسيم شدند. گروه آزمايش در زمينه خودآگاهي هيجاني و كنترل تكانه در 8 جلسه مورد آموزش قرار گرفتند. با توجه به اين كه طرح تحقيق پيش آزمون و پس آزمون با گروه كنترل بوده است ابزارهاي اندازه گيري اعتياد به اينترنت، هوش هيجاني بار آن، كاربري مشكل زاي اينترنت كاپلان (2002) در دو نوبت قبل از آموزش و بعد از آموزش مورد اجرا قرار گرفت. داده هاي جمع آوري شده از اين پرسش نامه ها با روش هاي آماري توصيفي و استنباطي تحليل كوواريانس مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج نشان داد كه خودآگاهي هيجاني و كنترل تكانه و به تبع آنها هوش هيجاني كلي پس از آموزش در گروه آزمايش، به طور معناداري افزايش پيدا كرده است. ميزان كاربري اجباري اينترنت و كناره گيري اجتماعي در كاربراني كه مورد آموزش قرار گرفته بودند به طور معناداري كاهش پيدا كرده و ميزان اين متغيرها در گروه كنترل از نظر آماري تفاوت معناداري داشته است.

 نسخه قابل چاپ