مقالات روانشناسی

مقدمه: اين تحقيق با هدف بررسي تاثير آموزش به شيوه ايفاي نقش بر بهبود تصور از خود نوجوانان دختر كاركنان سپاه انجام شده است.
روش: ابتدا كليه دانش آموزان يكي از مراكز آموزشي در مقطع راهنمايي با روش نمونه گيري سرشماري پرسشنامه تصور از خود بك را تكميل كردند. در مرحله بعد، 202 نفر در هر سه پايه تحصيلي كه پايين ترين نمرات را در مقايسه با ساير اعضا گروه كسب كرده بودند، برگزيده شدند و به طور تصادفي در دو گروه آزمايشي و كنترل جايگزين شدند (101 نفر گروه آزمايش و 101 نفر گروه كنترل). براي گروه آزمايش در سه پايه تحصيلي بطور جداگانه، شش جلسه 90 دقيقه اي آموزش به شيوه ايفاي نقش برگزار گرديد. در پايان آموزش هر دو گروه آموزشي و كنترل مجددا مورد آزمون قرار گرفتند. براي تحليل داده ها از شيوه تحليل اختلاف ميانگين نمره هاي بدست آمده در پيش آزمون و پس آزمون با استفاده از آزمون t بهره گرفته شد.
يافته ها: يافته هاي بدست آمده نشان داد؛ بين تصور از خود دانش آموزاني كه تحت آموزش با روش ايفاي نقش قرار گرفتند با دانش آموزاني كه چنين آموزشي را دريافت نكرده اند، تفاوت معني دار وجود دارد.
نتيجه گيري: از روش آموزش به شيوه ايفاي نقش مي توان به عنوان روشي كارآمد در بهبود تصور از خود نوجوانان دختر استفاده نمود.

 نسخه قابل چاپ