مقالات روانشناسی

مقدمه: از آنجا كه در سال هاي اخير پژوهش هاي زيادي در خصوص بررسي تاثير كار شيفتي بر زندگي شغلي و خانوادگي پرستاران صورت گرفته شده است، اما در اين ميان كمتر پژوهشي به بررسي تاثير كار شيفتي بر تعارض كار- خانواده و رضايت زناشويي آنان پرداخته است. در همين راستا، اين پژوهش به بررسي تاثير كار شيفتي بر تعارض كار- خانواده و رضايت زناشويي در پرستاران زن پرداخته است.
روش: پژوهش حاضر يك پژوهش توصيفي- مقطعي مي باشد. نمونه پ‍‍ژوهش شامل 240 پرستار بود كه بطور تصادفي از ميان شش بيمارستان آموزشي انتخاب شدند. داده ها با پرسشنامه تعارض كار- خانواده و پرسشنامه رضايت زناشويي اينريچ جمع آوري شد. براي تجزيه و تحليل داده ها از محاسبه ميانگين، انحراف معيار، تحليل كوواريانس و آزمون t براي گروههاي مستقل استفاده شد.
يافته ها: بر اساس نتايج تفاوت معناداري بين پرستاران ثابت و شيفت در گردش در زمينه تعارض كار- خانواده به دست آمد و پرستاران شيفت در گردش ميزان بيشتري از تعارض را تجربه كردند (0.02=p). در زمينه رضايتمندي زناشويي، تفاوت معناداري بين دو گروه نبود (0.18=p) اما در دو متغير «نظارت مالي» و «رابطه جنسي»، پرستاران شيفت در گردش پايين تر از ميانگين بودند (0.02=P).
نتيجه گيري: با توجه به نتايج به دست آمده در اين پژوهش آموزش مهارت هاي لازم به نوبت كاران در خصوص مديريت تعارض كار- خانواده و افزايش رضايتمندي زناشويي، امري ضروري است.

 نسخه قابل چاپ