مقالات روانشناسی

مقدمه: هدف از انجام اين تحقيق بررسي اختلالات توجه و ادراك در افراد داراي اسكيزوفرني و مقايسه آنها با افراد عادي است.
روش: روش تحقيق آزمايشي و روش نمونه گيري به صورت تصادفي است. 30 بيمار اسكيزوفرن به صورت تصادفي از بيماران بستري شده در بيمارستان هاي اعصاب و روان شهر تهران (روزبه، مركز روان پزشكي رازي و سرخه حصار) و 30 نفر از افراد عادي و طبيعي جامعه در دو گروه (آزمايش و گواه) به صورت كاملا تصادفي انتخاب شدند. ابزار به كار گرفته شده در اين تحقيق، دستگاه واكنش سنج است كه زمان پاسخ گويي افراد به محرك هاي نوري و صوتي را در يك هزارم ثانيه مي سنجد.
يافته ها: بين نمرات ميانگين دو گروه تفاوت معني داري وجود دارد. به اين معني كه افراد اسكيزوفرن، زمان بيشتري براي پاسخ به محرك هاي نوري و صوتي نسبت به گروه گواه صرف مي كردند.
نتيجه گيري: افراد اسكيزوفرن، به دليل اختلالات عاطفي و هيجاني و خلق و خوي افسرده كه باعث اختلال در توانايي و عملكرد آنها مي شود، نمي توانند به محرك هاي صوتي و نوري پاسخ سريع دهند.

 نسخه قابل چاپ