مقالات روانشناسی

مقدمه: تحقيق حاضر با هدف بررسي گرايش و نگرش فرزندان نوجوان كاركنان نيروهاي نظامي به شغل والدين و در شهرك هاي سازماني در شهر تهران اجرا شد.
روش: تعداد 855 نفر آزمودني دختر و پسر در اين تحقيق شركت كردند. در اين تحقيق از آزمودني ها تقاضا شد تا پرسش نامه گرايش شغلي را تكميل نمايند.
يافته ها: امكانات رفاهي، آسايش شغل و شهرت از نظر نوجوانان در اولويت قرار دارد. قوي ترين همبستگي مثبت بين خطرهاي جسماني با خطرهاي شغلي، سختي كار با عصبانيت در كار و احساس افتخار با روحيه و پيشرفت شغلي و قوي ترين همبستگي منفي بين روحيه با عصبانيت و سختي كار و كار بيش از حد با رسيدگي به خانواده مشاهده شد. نگرش نوجوانان 16 تا 20 سال در مقايسه با گروه هاي ديگر نسبت به شغل نظامي والدين نشان داد كه نگرش اين گروه به طور معني داري پايين تر از گروه هاي سني ديگر است. به طور كلي مشخص شد كه تنها حدود يك پنجم نوجوانان تمايل به انتخاب شغل نظامي دارند.
نتيجه گيري: نوجوانان عليرغم ادراك مثبت از فضاي موجود در شغل نظامي والدين، به دلايل متعدد از جمله تنوع مشاغل، شرايط اجتماعي، تجربه و استعدادها، به طور نسبي به انتخاب شغل نظامي تمايل دارند و اين تمايل و آمادگي شغلي مي تواند با رفع موانع شغلي و دسترسي و معرفي مناسب شغل نظامي براي نوجوانان افزايش يابد.

 نسخه قابل چاپ