مقالات روانشناسی

مقدمه: هدف پژوهش حاضر، بررسي پايايي (همساني دروني)، روايي سازه، روايي همگرا و تفاوت هاي جنسيتي موجود در مقياس "اقدام براي رشد شخصي" در دانشجويان ايراني بود.
روش: 205 دانشجوي دانشگاه تهران (117 دختر و 88 پسر) وارد مطالعه شدند. از همه آزمودني ها خواسته شد تا به مقياس 9 ماده اي "اقدام براي رشد شخصي" به همراه مقياس هاي رضايت مندي از زندگي، عواطف منفي و مثبت، بهزيستي روان شناختي و اجتماعي پاسخ دهند. براي تحليل داده ها از تحليل عاملي اكتشافي و تاييدي، آزمون t براي گروه هاي مستقل و تحليل همبستگي با اصلاح بونفروني استفاده شد.
يافته ها: همساني دروني اين مقياس معادل 0.87 به دست آمد كه نشان از اعتبار مطلوب اين مقياس در نمونه حاضر داشت. نتايج تحليل عاملي اكتشافي مبين آن بود كه اين مقياس در نمونه پژوهش حاضر از ساختاري تك عاملي برخوردار است. اين نتيجه توسط تحليل آماري تاييدي نيز تاييد شد. همبستگي هاي بين اين مقياس و مقياس هاي روايي همگرا معني دار و در جهت مورد انتظار بود.
نتيجه گيري: مقياس PGI در دانشجويان ايراني از ساختاري تك عاملي و اعتبار و روايي مطلوبي برخوردار است.

 نسخه قابل چاپ