مقالات روانشناسی

مقدمه: پژوهش حاضر، با هدف مطالعه تاثير مقابله درمانگري بر كاهش تنيدگي زنان مبتلا به اختلال عروق كرونر انجام شد.
روش: جامعه آماري، شامل همه بيماران زن مبتلا به اين اختلال بود كه در سال 1387 به كلينيك تخصصي قلب فرمانيه تهران مراجعه كردند. پرسش‌نامه رويدادها و تغييرات زندگي مك كابين توسط 100 نفر از زنان بيمار در فاصله سني 35 تا 55 سال تكميل شد. سپس، 40 نفر كه بالاترين نمره تنيدگي را داشتند به عنوان نمونه انتخاب شدند. نمونه ها به طور تصادفي به دو گروه 20 نفره آزمايش و كنترل تقسيم شدند. افراد گروه آزمايش، 10 جلسه با استفاده از روش مقابله درمانگري تحت درمان فردي قرار گرفتند. داده ها به‌روش تحليل واريانس با اندازه هاي مكرر تحليل شدند.
يافته ها: نمرات كل تنيدگي و تنيدگي با سرچشمه تعارضات و مشكلات درون خانوادگي در گروه آزمايش به طور معني داري كاهش يافتند. اجراي پردازش هاي آماري با روش تحليل كوواريانس نيز نتيجه يكساني داشت.
نتيجه گيري: مقابله درمانگري مي تواند تنيدگي زنان داراي اختلالات عروق كرونر را كاهش داده و مطابق مدل نظري مربوطه پيش بيني مي شود در دراز مدت سهم تنيدگي در تشديد اين اختلالات را كاهش دهد.

 نسخه قابل چاپ