پاسخ به:مقالات روانشناسی
سه شنبه 19 اردیبهشت 1391 8:42 PM
| 7 : مجله علوم رفتاري تابستان 1389; 4(2):123-128. |
| |
| اثربخشي برنامه آموزش روان شناختي خانواده بر بهبود جو خانوادگي بيماران مبتلا به اختلالات شديد روان پزشكي |
| |
| كرملو سميرا*,مظاهري علي,متقي پور ياسمن |
| |
| * پژوهشكده خانواده، دانشگاه شهيد بهشتي، تهران، ايران |
| |
|
مقدمه: هدف از پژوهش حاضر بررسي اثر بخشي برنامه آموزش روان شناختي خانواده بر جو خانوادگي در خانواده هاي بيماران مبتلا به اختلالات شديد روان پزشكي بود.
روش: نمونه پژوهش شامل خانواده هاي 30 نفر از بيماران مبتلا به اختلالات شديد روان پزشكي بود كه در سال 1386 در بيمارستان طالقاني و امام حسين (ع) شهر تهران بستري بودند و از طريق نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. افرادي كه مايل به شركت در برنامه بودند در گروه آزمايش و افرادي كه در برنامه شركت نكردند در گروه كنترل قرار گرفتند. هر دو گروه به پرسش نامه جو خانواده پاسخ دادند (پيش آزمون) و سپس برنامه آموزشي 6 جلسه به صورت جلسات هفتگي 2 ساعته براي گروه آزمايش به اجرا درآمد. داده ها با استفاده از آزمون T مستقل و كوواريانس تجزيه و تحليل شدند.
يافته ها: آموزش روان شناختي باعث افزايش انسجام و بيانگري (P<0.001) در گروه آزمايش شد، اما تغييري در مولفه هاي جو كلي خانواده و تعارض در دو گروه ديده نشد.
نتيجه گيري: آموزش روان شناختي خانواده افراد مبتلا به اختلالات شديد روان پزشكي تاثير مثبتي بر جو خانوادگي آنها ندارد. آموزش روان شناختي خانواده باعث افزايش بيانگري و انسجام خانواده مي شود، اما تغييري در مولفه تعارض ايجاد نمي كند.
|
| |
| كليد واژه: برنامه آموزش روان شناختي خانواده، جو خانوادگي، اختلالات شديد روان پزشكي |
| |
 |
|
نسخه قابل چاپ
|
