مقالات روانشناسی

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسي ميزان آسيب پذيري فرهنگي، اجتماعي و تربيتي و عوامل مرتبط با آن در بين نوجوانان و جوانان و فراهم كردن امكان تدوين تدابير پيشگيري انجام شد.
روش: اين پژوهش توصيفي  تحليلي در سال  1388روي فرزندان نوجوان و جوان كاركنان يكي از مراكز دولتي انجام شد جامعه هدف  1200نفري به روش خوشه اي چند مرحله اي از استان هاي تهران، قم، اصفهان، همدان، مازندران، اردبيل، كرمانشاه، اهواز و خراسان رضوي انتخاب شدند و درنهايت تعداد  1030نفر به مطالعه وارد شدند. ابزار جمع آوري اطلاعات پرسش نامه محقق ساخته و شامل20  مقياس فرعي بود. براي تجزيه و تحليل داده ها از شاخص هاي آماري همبستگي، آزمون T مستقل و تحليل واريانس به كمك نرم افزار  SPSS 14استفاده شد.
يافته ها: از نظر آسيب پذيري كلي %70.4 افراد مصون، %17.4 افراد عادي و %21.2 افراد دچار آسيب شناخته شدند. بيشترين آسيب پذيري به ترتيب در ابعاد نگرش زن سالاري و تساوي نگري زن و مرد، ضعف در برنامه اوقات فراغت و اوقات فراغت آسيب زا، گرايش به لذت طلبي و مادي گرايي ديده شد.
نتيجه گيري: بسيج امكانات در جهت رسيدگي به آسيب هاي نوجوانان و جوانان، راه اندازي مراكز مشاوره براي خانواده ها و فرزندان، تلاش براي غني سازي اوقات فراغت نوجوانان، ايجاد فرصت هاي اشتغال براي نوجوانان و جوانان، آموزش خانواده ها براي نظارت بيشتر و بهتر و كمك به بهبود روابط بين اعضاي خانواده ها براي پيشگيري از افزايش آسيب ضروري به نظر مي رسد.

 نسخه قابل چاپ