مقالات روانشناسی

مقدمه: رفتارهاي مخاطره آميز را به عنوان رفتار هايي كه با بعضي از نتايج نامطلوب همبسته هستند تعريف مي كنند و نوجواني دوره مهمي براي شروع رفتارهاي مخاطره آميز است. نوجوانان به موقعيت هاي مخاطره اي تمايل دارند و در ايران آسيب هاي اجتماعي عمده و درحال گسترشي وجود دارد. اين مطالعه با هدف بررسي ترتيب اولويت عوامل موثر بر رفتارهاي مخاطره آميز نوجوانان وكمك به دقت تصميم گيري هاي مربوط به كاهش رفتارهاي مخاطره آميز و همچنين بررسي نقش جنسيت در تاثير عوامل مذكور انجام شد.
روش: اين مطالعه از نوع همبستگي با استفاده از روش هاي نمونه گيري خوشه اي و هدفمند روي 316 دانش آموز شهر زاهدان در سال 1383-84 انجام شد. ابزار گردآوري داده ها پرسش نامه هاي پژوهشگرساخته رفتارهاي مخاطره آميز، عملكرد خانواده، ساخت خانواده، خويشتن داري و سبك دلبستگي بود. داده ها پس از جمع آوري با نرم افزار SPSS 15.5 و با آزمون هاي همبستگي و رگرسيون گام به گام تحليل شد.
يافته ها: ترتيب ورود متغيرها به الگوي پيش بيني رفتارهاي مخاطره آميز نوجوانان "كنترل در مقابل آزادي"، "خويشتن داري"، "كنترل به شيوه متقاعدسازي" و "حل اختلاف اعضاي خانواده به شيوه متقاعدسازي" بود. ترتيب ورود متغيرها به الگوي پيش بيني رفتارهاي مخاطره آميز در دختران و پسران متفاوت بود.
نتيجه گيري: كنترل به شيوه متقاعد سازي توسط والدين و تقويت خويشتن داري از مهم ترين اقداماتي است كه براي كاهش رفتارهاي مخاطره آميز نوجوانان پيشنهاد مي شود.

 نسخه قابل چاپ