مقالات روانشناسی

مقدمه :اين پژوهش با هدف تعيين رابطه رگه اضطراب و راهبردهاي کنترل فکر با نگراني بيمارگون انجام شد.
روش: گروه نمونه از 146 دانشجو تشکيل شده است که به شيوه خوشه اي چندمرحله اي تصادفي از ميان دانشجويان دانشگاه علامه طباطبايي انتخاب شدند. آزمودني ها سه پرسشنامه را تکميل کردند: پرسشنامه راهبردهاي کنترل فکر، پرسشنامه نگراني ايالت پنسيلوانيا و فرم رگه از سياهه حالت - رگه اضطراب اسپيلبرگر. داده ها با استفاده از روش هاي آماري همبستگي پيرسون و رگرسيون چندگانه به شيوه گام به گام تحليل شدند.
يافته ها: بين راهبردهاي خودتنبيهي و کنترل اجتماعي با نگراني بيمارگون رابطه مثبت و معنادار وجود دارد. بين حواسپرتي با نگراني بيمارگون رابطه منفي و معنادار وجود دارد. بين رگه اضطراب و نگراني رابطه مثبت و معناداري وجود دارد. رگه اضطراب، خودتنبيهي، کنترل اجتماعي و حواسپرتي مجموعا 45 درصد از واريانس نگراني بيمارگون را پيش بيني مي کنند.
نتيجه گيري: رگه اضطراب نسبت به راهبردهاي کنترل فکر از توانايي بهتري براي پيش بيني نگراني بيمارگون برخوردار است.