مقالات روانشناسی

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسي اثر مقابله درمانگري بر نااميدي زنان نابارور در کرمانشاه اجرا شد.
روش: از بين زنان نابارور مراجعه کننده به کلينيک ناباروري، 40 زن، به صورت داوطلبانه انتخاب شدند و به صورت تصادفي به دو گروه مساوي آزمايش و کنترل تقسيم شدند. در مرحله پيش آزمون دو گروه به صورت همزمان به مقياس هاي نااميدي بک، افسردگي بک پاسخ دادند. در مرحله بعد، تنها گروه آزمايش طي 8 جلسه (120 دقيقه اي)، تحت مقابله درماني جهت اصلاح راهبردهاي مقابله اي به کار برده شده در طي هفته گذشته، قرارگرفتند. پس از اتمام جلسات درماني هر دو گروه آزمايش و کنترل (به طور همزمان) در مرحله پس آزمون و پي گيري (بعد از 4 هفته از اتمام جلسات) تنها با مقياس نااميدي بک مورد آزمون قرار گرفتند.
يافته ها: تحليل واريانس اندازه گيري مکرر نشان داد مقابله درمانگري سبب کاهش نااميدي، نگرش منفي نسبت به آينده، بدبيني، عدم برنامه ريزي در مورد آينده و انتظار شکست زنان نابارور مي شود اما در مورد عدم ثبات فکري آنان تاثير معناداري ندارد.
نتيجه گيري: ناباروري تنها مشکل زنان نابارور نيست و باروري آينده آنها نمي تواند آثار مشکلات روان شناختي را بزدايد. گرچه اين مشکلات خود به گونه اي غيرمستقيم ممکن است بر باروري زنان اثر منفي داشته باشند. بنابراين پيشنهاد مي گردد، بهبود بهداشت رواني و کيفيت زندگي زنان نابارور در برنامه اين گروه قرار گيرد.

 نسخه قابل چاپ