مقالات روانشناسی

مقدمه: پژوهش حاضر با هدف بررسي ساختار عاملي، اعتبار و روايي مقياس انتظار از ازدواج (MES) در دانشجويان انجام شد.
روش: جامعه آماري پژوهش کليه دانشجويان مجرد دوره کارشناسي دانشگاه اصفهان بود. نمونه پژوهش شامل 137 دانشجو (51 پسر، 86 دختر) از جامعه در دسترس به روش نمونه گيري طبقه اي انتخاب شد. ابزارهاي مورد استفاده مقياس انتظار از ازدواج (MES) و مقياس نگرش نسبت به ازدواج (MAS) بود. داده ها با استفاده از آزمون هاي تحليل عاملي، همبستگي و تحليل واريانس چند متغيري تحليل شد.
يافته ها: همساني دروني اين مقياس با استفاده از آلفاي کرونباخ 88.0 و ضريب بازآزمايي در فاصله سه هفته 91.0 بدست آمد. همچنين همسبتگي اين مقياس با مقياس نگرش نسبت به ازدواج 0.43 بدست آمد. همچنين نتايج تحليل عاملي نشان داد مقياس انتظار از ازدواج  (MES) يک ابزار چند بعدي و داراي سه عامل انتظار واقع گرايانه، انتظار ايده آل گرايانه، و انتظار بدبينانه مي باشد. از سويي ديگر نتايج نشان داد که دختران در مقايسه با پسران انتظار بدبينانه تري نسبت به ازدواج دارند.
نتيجه گيري: بطور کلي مي توان از مقياس انتظار از ازدواج به عنوان ابزاري معتبر و مناسب براي سنجش انتظار از ازدواج استفاده کرد.