مقالات روانشناسی

مطالعه حاضر به بررسي نقش حمايت اجتماعي بر اساس تنهايي، سلامت عمومي و رضايتمندي از زندگي در بين سالمندان مي پردازد. علاوه بر آن با توجه به تفکيکي که در پيشينه پژوهشي نسبت به انواع حمايت اجتماعي، در دو شکل حمايت عاطفي و حمايت ابزاري شده است، تاثير اين دو نوع حمايت اجتماعي بر زنان و مردان سالمند نيز بررسي مي شود. براي اجراي اين مطالعه 200 نفر از سالمندان شهر شهرکرد (افراد بالاتر از 60 سال)، بطور تصادفي انتخاب و با توجه به هدف و فرضيات ارائه شده مورد آزمون قرار گرفتند. آزمونها عبارت بودند از: مقياس رضايتمندي از زندگي از دينر و پاوت و پرسشنامه سلامت عمومي گلدبرگ و ويليامز، الگوي ايتاردورک. نتايج به دست آمده که با استفاده از آزمون ضريب همبستگي پيرسن و رگرسيون چندگانه نشان داد، اولا حمايت اجتماعي تاثير معني داري بر احساس تنهايي، سلامت عمومي و رضايتمندي سالمندان از زندگي دارد. ثانيا حمايت عاطفي نقش با اهميت تري نسبت به حمايت ابزاري داشته و به ويژه نقش حمايت عاطفي بر احساس تنهايي، سلامت عمومي و رضايتمندي از زندگي به طور معني داري بيش از حمايت ابزاري بر زنان سالمند موثر است.

 نسخه قابل چاپ