مقالات روانشناسی

يکي از جالب ترين خيزش هاي پژوهشي محققان روان عصب ايمني شناسي، بررسي اثر هيجان هاي رايانه هاي بر وضعيت هاي روانشناختي و قابليت هاي فيزيولوژيک کودکان و بزرگسالان است. اگر چه در زمينه آثار مختلف اين گروه از هيجان ها، بر برخي از شاخص هاي فيزيولوژيک و روانشناختي، داده هاي قابل توجه و چالش برانگيزي در دست است، اما با توجه به اهميت قلمرو مطالعات روان عصب ايمني شناسي، و حساسيت کارکردي و ساختاري عوامل فيزيولوژيک و تغييرپذيري تاثيراتي که هيجان هاي رايانه هاي بر وضعيت هاي روانشناختي به جا مي گذارند، اين قبيل داده ها را بايد با احتياط و دقت فراوان تحليل کرد. در اين تحقيق، به منظور بررسي اثر هيجان هاي ناشي از بازي هاي رايانه اي بر فعاليت هاي ذهني و شاخص هاي ايمني کودکان به طور تصادفي، 16 آزمودني با ميانگين سني ??.? سال از مقطع دوم راهنمايي انتخاب و طبق طرح تحقيقي چهار گروهي سولومون به طور تصادفي به چهار گروه تقسيم شدند. پيش آزمون و پس آزمون اين تحقيق، اندازه هاي مربوط به فعاليت هاي ذهني – انتزاعي (فضايي)، و درصد سلول هاي ايمني بود که از طريق آزمون هوشي مکعب هاي کهس و آزمايش شمارش کامل سلول هاي خون (C.B.C) به دست آمدند. دو گروه آزمايشي، روزانه يک ساعت، طي 27 روز در معرض چهار الگوي بازي هاي هيجاني رايانه اي قرار گرفتند، اما دو گروه گواه، تحت شرايط مشابه، در معرض متغير آزمايشي قرار نگرفتند. نتايج بررسي داده ها به شيوه تحليل واريانس نشان داد که هيجان هاي ناشي از بازي هاي رايانه اي، موجب افزايش معنادار خطاهاي آزمودني ها در آزمون کهس (P<0.005) و تغييرات معنادار شاخص هاي مربوط به درصد لنفوسيت ها (P<0.001)، ايوزينوفيل ها (P<0.005) و نوتروفيل هاي خون (P<0.005) آنان مي شود.

 نسخه قابل چاپ