مقالات روانشناسی

تحقيق حاضر با هدف تبيين روند تحولي خود در کودکان 6 تا 12 ساله با توجه به متغيرهاي جنس و طبقه اجتماعي – اقتصادي، انجام گرفته است. براي اين پژوهش که از الگوي تحولي ديمون و هارت استفاده شده است، تعداد 243 نفر از دانش آموزان شهر تهران در چهار رده سني 6، 8، 10 و 12 ساله؛ در دو جنس دختر (120 نفر) و پسر (143 نفر) و در دو طبقه اجتماعي – اقتصادي بالا و پايين به صورت تصادفي انتخاب شدند و با روش باليني و مصاحبه، مورد سنجش قرار گرفتند. پس از جمع آوري پاسخها و کدگذاري بر اساس دستورالعمل الگوي مذکور، داده هاي کمي با استفاده از مشخصه هاي آمار توصيفي، تحليل واريانس چندمتغيري و آزمون توکي، مورد پردازش و تجزيه و تحليل قرار گرفتند. نتايج بدست آمده مشخص مي سازد که، کودکان 6 ساله ايراني از لحاظ تحول خود در سطح دو (سطح سنجشهاي مقايسه اي)، کودکان 8 ساله، در سطح سه (سطح استلزامهاي بين فردي و تعاملي) و کودکان 10 ساله و 12 ساله در سطح سه تحولي و درصد قابل توجهي از اين کودکان در وهله بين بيني سطح تحولي چهار (سطح نظام يافتگي باورها) قرار دارند. تحول خود پنداشت از متغير طبقه اجتماعي اقتصادي تاثير مي پذيرد اما متغير جنس، تاثيري بر تحول و سازمان يافتگي خود ندارد. در اين ميان افراد طبقه بالا، وضعيت بهتري دارند. همچنين کودکان ابتدا خود را به صورت مادي و بدني، توصيف مي کنند و هر اندازه سن آنها افزايش مي يابد، اين توصيف کاهش مي يابد و پس از سن 8 سالگي تقريبا ثابت مي ماند. اما ميزان توصيف خود به صورت فعال، اجتماعي و رواني افزايش مي يابد.

 نسخه قابل چاپ