پاسخ به:مقالات روانشناسی
سه شنبه 19 اردیبهشت 1391 6:07 PM
| 4 : مجله روانشناسي زمستان 1381; 6(4 (پياپي 24)):348-364. |
| بررسي اثر درماني آموزش توانش اجتماعي بر اختلال رفتار هنجاري در نوجوانان |
| محمدي نوراله,منصور محمود,اژه اي جواد,رسول زاده طباطبايي سيدكاظم |
| هدف عمده اين پژوهش، بررسي تأثير درماني آموزش توانش اجتماعي بر اختلال رفتار هنجاري در نوجوانان بوده است. بدين منظور ابتدا با واسطه بكارگيري پرسشنامه نشانه شناسي اختلال رفتار هنجاري حدود جامعه آماري مشخص گرديد. سپس بر حسب تصادف يك گروه 75 نفري از اين جامعه آماري انتخاب و در گروه هاي آزمايشي آموزش حل مساله اجتماعي؛ آموزش ظرفيت ابراز وجود و گروه گواه هر گروه 25 نفر جايگزين شدند. آزمودني ها همزمان در دو موقعيت پيش آزمون و پس آزمون به سياهه سازش يافتگي اجتماعي پاسخ دادند و آنها در خلال 7 هفته در 7 جلسه 50 دقيقه اي در برنامه درماني شركت كردند. ايفاي نقش، پسخوراند، و تقويت از جمله روش هايي بوده، كه در برنامه آموزش توانش اجتماعي بكار گرفته شده اند. نهايتاً اين تحقيق به نتايج جالبي منتهي گرديده است: 1- سطوح متفاوت مداخله، سازش يافتگي اجتماعي نوجوانان مبتلا به اختلال رفتار هنجاري را در پي داشته اند. با اين وجود، فقط تأثيرآموزش ظرفيت ابراز وجود در مقايسه با گروه گواه معنادار گرديده است (P<0.05). دو- پس از مداخله، سطح وخامت نشانه هاي اختلال رفتار هنجاري هيچ يك از گروههاي آزمايشي در مقايسه با گروه گواه بطور معناداري تقليل نيافته است. |
| كليد واژه: حل مساله اجتماعي، ظرفيت ابراز وجود، سازش يافتگي اجتماعي و اختلال رفتار هنجاري. |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |