مقالات روانشناسی

به منظور بررسي «رابطه بين جهت گيري مذهبي، اضطراب و حرمت خود»، 60 دانشجو از دانشگاه تهران انتخاب شدند. براي بررسي متغيرهاي جهت گيري مذهبي، اضطراب و حرمت خود، مقياس جهت گيري مذهبي (بهرامي احسان، 1378)، سياهه حالت – رگه اضطراب، (اشپيلبرگر، 1981) و سياهه حرمت خود (کوپراسميت، 1967) مورد استفاده قرار گرفت. نتايج به دست آمده از اجراي آزمون هاي فوق نشان مي دهد که جهت گيري مذهبي داراي رابطه اي مثبت با حرمت خود (p<0.003, r=0.387) و نيز واجد همبستگي منفي با هر دو جنبه حالت و رگه اضطراب است. تحليل داده نشان مي دهد که جهت گيري مذهبي داراي همبستگي منفي با حالت اضطراب (p<0.001,r=0.398) بوده و نيز مقدار همبستگي با رگه اضطراب (p<0.001,r=-0.414) است. يافته هاي اين پژوهش نشان ميدهد که مذهب قادر است تا نقشي درون رواني در تامين سلامتي ايفا کند. چارچوب هاي مرجع مذهبي قادرند تا نظير مکانيزم هاي مقابله اي، حرمت خود و اضطراب را اداره کنند.