پاسخ به:مقالات روانشناسی
سه شنبه 19 اردیبهشت 1391 11:06 AM
| 5 : مجله روانشناسي بهار 1382; 7(1 (پياپي 25)):73-86. |
| پيش بيني ميزان مشكلات رفتاري دانشآموزان در خانه، مدرسه و با همسالان |
| خير محمد,البرزي شهلا |
| هدف از پژوهش حاضر پيشبيني ميزان مشكلات رفتاري دانشآموزان از ديدگاه خودشان در سه موقعيت خانه، مدرسه و با همسالان با توجه به زمينه خانوادگي آنان بود. نمونه مورد مطالعه 726 دانشآموز(399 دختر 327 پسر) در كلاسهاي سوم تا پنجم ابتدائي و كلاسهاي اول، دوم و سوم راهنمائي بودند.آزمودنيها به پرسشنامه زمينههاي خانوادگي و مقياس درجهبندي رفتار براون و هاميل(1978) پاسخ دادند. پيشبيني ميزان مشكلات رفتاري دانشآموزان باتوجه به متغيرهاي مستقل تحقيق براي پسران و دختران دو الگوي نسبتاً متفاوت را بدست داد. در گروه دختران در موقعيت خانه، تنها متغير، اندازه خانواده بود كه بهترين پيشبيني كننده مشكلات رفتاري بود.در موقعيت مدرسه، در گروه دختران به ترتيب اندازة خانواده، تحصيلات پدر و مادر بهترين پيشبيني كننده مشكلات رفتاري بودند. در موقعيت رفتار با همسالان هيچكدام از متغيرهاي مستقل نتوانست ميزان مشكلات رفتاري دختران را پيشبيني نمايد. در گروه پسران، در موقعيت خانه به ترتيب اندازه خانواده و تحصيلات مادر بهترين پيشبيني كننده مشكلات رفتاري بودند. در حاليكه در موقعيت مدرسه به ترتيب تحصيلات مادر و شغل پدر براي پسران بهترين پيشبيني كننده مشكلات رفتاري بودند. در موقعيت رفتار با همسالان تنها متغير پيشبيني كننده ميزان مشكلات رفتاري پسران، تحصيلات مادر بود. نتيجه جالب توجه در گروه پسران اين بود كه در هر سه موقعيت (خانه، مدرسه و همسالان) تحصيلات مادر نقش عمدهاي را در پيشبيني ميزان مشكلات رفتاري داشت. |
| كليد واژه: مشكلات رفتاري،زمينههاي خانوادگي،جنس،مدرسه،رفتار با همسالان،درجهبندي رفتار. |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |