پاسخ به:مقالات روانشناسی
سه شنبه 19 اردیبهشت 1391 11:05 AM
| 3 : مجله روانشناسي بهار 1382; 7(1 (پياپي 25)):30-51. |
| جهت گيري هدفي باورهاي هوشي و پيشرفت تحصيلي |
| حجازي الهه,عبدلوند نسرين,امام وردي داوود |
| باورهاي هوشي به رفتار فرد جهت داده و پيشبيني رفتار او را براي ديگران ممكن ميسازد. جهتگيري هدفي نيز الگوي يكپارچهاي از باورها، اسناد و عواطف است كه به رفتار تحصيلي فرد جهت ميدهد و روشهاي مختلف نزديك شدن، درگير شدن و يا پاسخدهي به موقعيتهاي پيشرفت را شامل ميشود. بنابراين با هدف شناسايي رابطه ميان جهتگيري هدفي و باورهاي هوشي با پيشرفت تحصيلي تعداد 120 دانشآموز دختر و پسر از پايههاي اول راهنمايي و دبيرستان به طور تصادفي از ميان منطقه 2 شهر تهران انتخاب شدند.براي ارزيابي هوشي از مصاحبه نيمه سازمان يافته و براي تعيين جهت گيري هدفي از پرسشنامه استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد كه: الف) اكثريت دانش آموزان با جهتگيري هدفي تبحري داراي باور هوشي افزايشي هستند؛ ب) اكثريت دانش آموزان با باور هوشي ذاتي داراي جهتگيري هدفي عملكردي هستند؛ ج) باورهاي هوشي توانايي پيشبيني جهتگيري هدفي را دارد؛ د) جهتگيري هدفي عملكردي توان پيشبيني 11% از تغييرات پيشرفت تحصيلي را دارد؛ ه) بين پيشرفت تحصيلي و جهتگيري هدفي عملكردي و باور هوشي ذاتي رابطه منفي وجود دارد؛ و) همراه با سن اعتقاد به تركيبي بودن منبع و ثبات هوش افزايش مييابد ؛ ز) به طور كلي پسران بيشتر از دختران به تركيبي بودن منبع هوش اعتقاد دارند. |
| كليد واژه: جهتگيري هدفي تبحري، جهتگيري هدفي عملكردي، جهتگيري هدفي عملكردي- تبحري، تبحري، باور هوشي افزايشي،باور هوشي ذاتي. |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |