پاسخ به:مقالات روانشناسی
سه شنبه 19 اردیبهشت 1391 11:01 AM
| 5 : مجله روانشناسي پاييز 1382; 7(3 (پياپي 27)):287-299. |
| بررسي تاثير موسيقي درمانگري فعال و فعل پذير با استفاده از نغمه هاي ايراني و غربي بر افسردگي نوجوانان |
| صديقي ارفعي فريبرز,آزادفلاح پرويز,فتحي آشتياني علي,رسول زاده طباطبايي سيدكاظم |
| در مطالعه حاضر به منظور بررسي تاثير روش موسيقي درمانگري بر كاهش افسردگي نوجوانان، تعداد 80 دانش آموز دختر افسرده از كلينيك آموزش و پرورش شهر كاشان انتخاب و بصورت تصادفي در چهار گروه (سه گروه آزمايش و يك گروه گواه) جايگزين شدند. آزمودنيها در سه گروه آزمايشي تحت مداخله روش موسيقي درمانگري فعال و فعل پذير( در دو سطح با استفاده از نغمه هاي ايراني و نعمه هاي غربي) قرار گرفتند. به منظور سنجش سطح افسردگي آزمودنيها از سياهه افسردگي بك (BDI) و مصاحبه باليني در دو سطح پيش آزمون و پس آزمون استفاده شد. نتايج تجزيه و تحليل داده ها حاكي از اثر بخشي روش موسيقي درمانگري فعال و فعل پذير مي باشد. همچنين سودمندي موسيقي درمانگري فعال بيشتر از موسيقي درمانگري فعل پذير بود. اما در سطح فعل پذير، تفاوت معنا داراي در دو گروه مشاهد نشد. به عبارت ديگر اثر بخشي استفاده از نغمه هاي ايراني در مقايسه با نغمه هاي غربي تفاوت معناداري ندارد. |
| كليد واژه: موسيقي درمانگري فعال، موسيقي درمانگري فعل پذير، افسردگي، نوجواني. |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |