پاسخ به:مقالات روانشناسی
سه شنبه 19 اردیبهشت 1391 11:00 AM
| 4 : مجله روانشناسي زمستان 1382; 7(4 (پياپي 28)):372-386. |
| مقايسه اثر بخشي روش هاي مشاوره گروهي و اقتصاد ژتوني در كاهش مشكلات رفتاري دانش آموزان عقب مانده ذهني |
| فرخنده محمدجعفر,به پژوه احمد |
| هدف از پژوهش حاضر، مقايسه اثر بخشي روش هاي مشاوره گروهي و اقتصاد ژتوني در كاهش مشكلات رفتاري دانش آموزان پسر عقب مانده ذهني آموزش پذير بود. براي اين منظور چهار مدرسه ويژه دانش آموزان عقب مانده ذهني آموزش پذير در شهر مشهد به طور تصادفي انتخاب شدند. براساس اجراي پرسشنامه رفتاري كودكان راتر (1967)، سي نفر از دانش آموزاني كه مشكلات رفتاري داشتند، شناسايي و آنگاه افراد مورد مطالعه به طور تصادفي به سه گروه ده نفري تفسيم شدند. گروه آزمايش اول استفاده كننده از روش مشاوره گروهي، گروه آزمايشي دوم استفاده كننده از روش اقتصاد ژتوني و گروه سوم به عنوان گروه كنترل مشخص گرديدند. همچنين با استفاده از آزمون نقاشي آدمك گوديناف و ماتريس هاي پيش رونده ريون، سن هوشي افراد مورد مطالعه همتا سازي شد. در گروه آزمايشي اول، آزمودني ها طي هشت هفته در شانزده جلسه مشاوره گروهي شركت كردند. در گروه آزمايشي دوم افراد مورد مطالعه طي هشت هفته در مقابل بروز رفتارهاي مطلوب توسط معلم، ژتون دريافت ميكردند. نتايج به دست آمده با استفاده از روش آماري تحليل واريانس يك عاملي نشان داد كه : الف - بين اثر بخشي استفاده از روش مشاوره گروهي و روش اقتصاد ژتوني در كاهش مشكلات رفتاري دانش آموزان عقب مانده ذهني تفاوت معناداري وجود نداشت. ب - مقايسه نتايج در گروه آزمايشي اول و گروه كنترل، تفاوت ها به نفع گروه آزمايشي اول معنادار بود. ج - مقايسه نتايج در گروه آزمايشي دوم و گروه كنترل نيز، تفاوت ها به نفع گروه آزمايشي دوم معنادار بود. |
| كليد واژه: مشاوره گروهي، اقتصاد ژتوني، مشكلات رفتاري، دانش آموزان عقب مانده ذهني، پرسشنامه راتر |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |