مقالات روانشناسی

پژوهش هاي متعدد نشان از آن داشته است که «خودنظم دهي در يادگيري» علاوه بر آگاهي از راهبردهاي متنوع و موثر يادگيري، مستلزم برخورداري از الگوهاي سازگارانه انگيزشي است. از اين رو بررسي روابط پيچيده بين باورهاي انگيزشي و راهبردهاي خود نظم ده در حوزه هاي مختلف دانش، جايگاهي ويژه در پژوهش هاي تربيتي دارد. هدف از پژوهش حاضر بررسي رابطه باورهاي انگيزشي و راهبردهاي خودنظم ده در درس رياضي بود. بدين منظور 301 دانشجوي مقطع کارشناسي (125 دختر و 176 پسر) با ميانگين سني 20 سال از دانشکده هاي مهندسي، علوم، کشاورزي و ادبيات و علوم انساني دانشگاه شيراز انتخاب شدند که همگي در کلاس هاي رياضي عمومي شرکت داشتند. انتخاب آزمودنيها به طريق خوشه اي تصادفي بود. ابزار سنجش در پژوهش حاضر گونه شماره 3 «پرسشنامه راهبردهاي انگيزشي براي يادگيري» (M.S.L.Q.) به عنوان ابزار سنجش به کار گرفته شد، که قبلا در فرهنگ ايراني مورد اعتباريابي قرار گرفته بود و نتايج نشان داد که اين پرسشنامه داراي 6 مولفه «انگيزشي» و 4 راهبرد «خودنظم ده» است. ضرائب آلفا کرونباخ براي مولفه هاي اين پرسشنامه بين 0.88 تا 0.56 به دست آمد. در مجموع يافته هاي اين پژوهش وجود رابطه بين باورهاي انگيزشي و راهبردهاي خودنظم ده در درس رياضي دانشجويان را مورد تاييد قرار داد و اين نتايج در پرتو يافته هاي مطالعات پيشين، مورد بحث قرار گرفت و از کاربردهاي تربيتي آن سخن به ميان آمد.

 نسخه قابل چاپ