مقالات روانشناسی

اين پژوهش با هدف «ارزيابي اثربخشي روش مداخله اي حل مشکل خانوادگي بر کاهش ناسازگاري زوجين» انجام شده است. جامعه آماري پژوهش را زوجين ساکن شهر تهران تشکيل داده اند. براي اجراي پژوهش ابتدا وضعيت سازگاري زناشويي 450 زوج که به روش نمونه گيري در دسترس انتخاب شده بودند با استفاده از «مقياس رضايت زناشويي انريچ» بررسي شد. سپس در مرحله دوم تعداد 80 زوج که داراي ناسازگاري زناشويي بودند از بين آنها انتخاب و بطور تصادفي به دو گروه آزمايشي و کنترل تقسيم شدند. آنگاه روش حل مشکل خانوادگي به مدت 15 ساعت طي 11 جلسه بر روي گروه آزمايشي اجرا شد. اطلاعات لازم براي بررسي نتايج از طريق پيش آزمون و پس آزمون پرسشنامه رضايت زناشويي انريچ و «پرسشنامه حل مشکل خانوادگي» جمع آوري شد. داده هاي تحقيق با استفاده از آزمون t گروههاي مستقل مورد تجزيه و تحليل قرار گرفت. نتايج حاصل نشان داد که روش مداخله اي حل مشکل خانوادگي به ترتيب در ابعاد ارتباط دوتايي، حل تعارضات، روابط جنسي، موضوعات شخصيتي و ارتباط با اقوام و دوستان موجب کاهش ناسازگاري زناشويي مي شود. بر اساس نتايج اين تحقيق پيشنهاد مي شود مشاوران و درمانگران در کمک به زوجين، روش مداخله اي خود را بر حسب نوع ابعاد ناسازگاري انتخاب کنند.

 نسخه قابل چاپ