پاسخ به:مقالات روانشناسی
دوشنبه 11 اردیبهشت 1391 8:48 AM
| 6 : روش شناسي علوم انساني (حوزه و دانشگاه) بهار 1386; 13(50):157-173. |
| روانكاوي از سه منظر فلسفي |
| بادامچي ميثم* |
| * دانشگاه صنعتي شريف |
| روانكاوي يكي از جريان هاي مهم فكري قرن بيستم محسوب مي شود كه از سوي زيگموند فرويد، پايه گذاري شد. فرويد، برخي مفاهيم بسيار مهم (براي مثال مفهوم ضمير ناخودآگاه و يا نقش اميال سركوب شده در شخصيت فرد) را وارد روان شناسي پس از خود كرد؛ هدف از اين نوشتار، آشنايي با پاره اي از مباحث فلسفي و الهياتي طرح شده در باب روانكاوي است. در ابتدا، آرا كارل پوپر (1994ـ1902)، فيلسوف بريتانيايي طرفدار فلسفه تحليلي، مورد بررسي قرار مي گيرد. پس از آن ديدگاه ژاك لاكان (1981ـ1901)، فيلسوف فرانسوي متعلق به سنت فلسفي اروپاي قاره اي و يكي از فيلسوفان نزديك به جريان فلسفي پست مدرنيسم كه روانكاوي را وارد فلسفه كرد، را مورد بررسي قرار داده و در پايان نظر پل تيليش (1965ـ1886)، فيلسوف آلماني و الهيدان پروتستان مذهب كه عقايد او در الهيات جديد بسيار مورد توجه اند و او هم توجه خاصي به اگزيستانسياليسم و روانكاوي در آراي الهياتي خويش دارد، مورد مداقه قرار خواهد گرفت. |
| كليد واژه: روانكاوي، فلسفه تحليلي، فلسفه اروپايي قاره اي، زيگموند فرويد، كارل پوپر، ژاك لاكان، پل تيليش |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
