مقالات روانشناسی

پسامدرنيسم منظري انقلابي، در حوزه مطالعات علوم انساني و اجتماعي پيشنهاد مي کند. اين رويکرد، با به پرسش کشيدن اعتبار علم مدرن و انگاره دانش عيني و مقاومت در برابر هر گونه ادعايي درباره حقيقت، افق جديدي در عرصه علوم انساني و اجتماعي مي گشايد. در تاملي ديرينه شناختي، ريشه هاي پسامدرنيسم را در انسان گرايي جستجو کرده، به برجسته کردن نقش واژگان در باز ساختار بندي علوم اجتماعي و انساني مي پردازند. آنان همچنين تلاش مي کنند تا نشان دهند که چگونه چالش پسامدرنيسم با عقل و سازمان عقلايي، تمامي حوزه هاي عملي را تحت تاثير قرار داده است: در روانکاوي، با به پرسش کشيدن آگاهي و سوژه منسجم و منطقي؛ در سياست، با به چالش کشيدن اقتدار ساختارهاي تصميم سازي سلسله مراتبي و بورو کراتيک که در سپهر و ساحت مشخصي عمل مي کنند؛ در انسان شناسي، حمايت از فرهنگ هاي محلي در مقابل فرهنگ جهاني و ... .

 نسخه قابل چاپ