پاسخ به:مقالات روانشناسی
دوشنبه 11 اردیبهشت 1391 8:29 AM
| 10 : روانشناسي و علوم تربيتي پاييز و زمستان 1381; 32(2):215-232. |
| كاربرد استناد در نگارش هاي علمي |
| حقيقي محمود* |
| استنادها يكي از عناصر شاخص نگارش هاي علمي محسوب مي شوند و نقش بارزي در توليد و نشر اطلاعات دارند. در واقع, امر استناد پديده جديدي نيست و نويسندگان از قديم ترين ايام به اهميت آن واقف بوده و در آثار خود به منابع پيشين استناد مي كرده اند. اين نوشته بر آن است كه با ارائه نمونه استنادهاي نويسندگان متقدم و نيز با ارائه نتايج چند بررسي نوين در زمينه دلايل و كاربردهاي استناد در نگارش هاي علمي اهميت و ضرورت كاربرد دقيق آن را نشان دهد. از بررسي مطالعات مربوط به چگونگي كاربرد استناد و با توجه به وضعيت امر استناد در برخي نگارش هاي فارسي, چند نكته شاخص در اين زمينه به دست مي آيد. كه عبارتند از: 1) اثبات مستدل و مستند مدعاها، 2) تجليل از پيشكسوتان, 3) استناد به منابع اصيل و معتبر, 4) ويژگي نقل قول ها, 5) چگونگي كاربرد استنادها, 6) آسيب شناسي استنادها و 7) ويژگي هاي فهرست منابع, به نظر مي رسد كه رعايت ضوابط مربوط به نكات فوق در نگارش هاي علمي به ميزان قابل ملاحظه اي در ارتقا اصالت و اعتبار اين نوع آثار موثر خواهد بود. |
| كليد واژه: |
![]() |
|
نسخه قابل چاپ |