مقالات روانشناسی

مقدمه: اختلال استرس پس از ضربه، نوعي اختلال اضطرابي است که در افرادي که در معرض وقايع آسيب رسان رواني قرار گرفته اند بروز مي کند. روش هاي درمان شناختي - رفتاري يکي از متداول ترين روش هاي درمان براي اختلال استرس پس از ضربه است. اين مطالعه، با هدف مقايسه اثربخشي سه روش درمان شناختي - رفتاري شامل؛ آموزش مهارت حل مساله، مواجه سازي ممتد و روش ترکيبي (متشکل از دو روش آموزش مهارت حل مساله و مواجه سازي ممتد به صورت توام) بر بهبودي و کاهش علايم بيماران مبتلا به اختلال استرس پس از ضربه انجام شده است.
روش: جامعه آماري پژوهش، عبارت بودند از بيماران مبتلا به اختلال استرس پس از ضربه ناشي از جنگ که از ميان آنها تعداد 100 نفر از بيماران با استفاده از يک طرح تجربي با پيش آزمون و پس آزمون در سه گروه آزمايشي شامل: 1- گروه آموزش مهارت حل مساله 2- گروه مواجه سازي 3- گروه ترکيبي و يک گروه شاهد به طور تصادفي تقسيم شدند. ابزار اندازه گيري در اين پژوهش عبارت بود از چک ليست تجديد نظر شده نشانه هاي بيماري هاي رواني (SCL 90-R).
نتايج: نتايج به دست آمده نشان داد که هر سه روش در درمان و کاهش نشانه هاي اختلال استرس پس از ضربه تاثير معناداري (p<0.01) دارند. اما روش مواجه سازي ممتد بهتر از روش ترکيبي و روش ترکيبي بهتر از روش آموزش مهارت حل مساله بود.
بحث: روان شناسان با به کارگيري روش هاي شناختي - رفتاري مي توانند جهت درمان اختلال افراد مبتلا به اختلال استرس پس از ضربه تاثيرگذار باشند.

 نسخه قابل چاپ