مقالات روانشناسی

هدف: پژوهش تعيين سطوح و مقايسه قضاوت اخلاقي و رشد اجتماعي دانش آموزان دبستان هاي غير انتفاعي تحت تعليم آموزش قرآن (به شيوه حفظ با معاني) و دانش آموزان عادي منطقه چهار شهر تهران بود.
روش: پژوهش پس رويدادي از نوع علي – مقايسه اي بود. جامعه آماري پژوهش کليه دانش آموزان دختر و پسر 10 و 11 ساله در حال تحصيل در کلاس چهارم و پنجم در سال 87 - 1386 و نمونه گيري به صورت تصادفي چند مرحله اي و تعداد نمونه در هر گروه 60 دانش آموز بود. آزمودني ها به پرسشنامه هاي قضاوت اخلاقي (1998) و رشد اجتماعي واينلند (1965) پاسخ دادند. داده ها با استفاده از آزمون هاي t، تحليل واريانس دو و چند راهه مورد تحليل قرار گرفت.
يافته ها: نشان داد ميزان رشد اجتماعي و قضاوت اخلاقي دانش آموزان حافظ قرآن بالاتر از دانش آموزان عادي است. همچنين تفاوت بين خرده مقياس هاي رشد اجتماعي دانش آموزان دختر و پسر معني دار، و نيز رابطه بين رشد اجتماعي و قضاوت اخلاقي معني دار و مثبت است.
نتيجه گيري: اين پژوهش، مبين نقش موثر شيوه هاي جديد آموزش و پرورش قرآن محور در افزايش رشد اجتماعي و قضاوت اخلاقي دانش آموزان، نسبت به روش هاي متداول و سنتي آموزش و پرورش است.

 نسخه قابل چاپ