مقالات روانشناسی

پژوهش حاضر با هدف شناخت تاثير القاي خلق با بهره گيري از چهره هاي هيجاني زيرآستانه بينايي انجام شده و هدف اصلي، تعيين عوامل زمينه ساز ناهشيار اين اختلالات است.
روش: روش پژوهش، از نوع پيش آزمون-پس آزمون با گروه گواه است. بدين منظور 45 آزمودني با روش نمونه گيري در دسترس به سه گروه خلق خنثي، شاد و غمگين تقسيم شدند و پس از تکميل مقياس خلق مثبت و منفي واتسن، کلارک و تلگن (1988)، در معرض 20 چهره هيجاني شاد، غمگين و خنثي قرار گرفتند که توسط رايانه و به صورت زيرآستانه اي نمايش داده مي شد. در مرحله پس آزمون، آزمودني ها دوباره پرسشنامه خلق مثبت و منفي را تکميل کردند.
يافته ها: نتايج نشان دهنده تاييد فرضيه هاي پژوهش بود: چهره هاي زيرآستانه اي شاد، خلق منفي را کاهش و خلق مثبت را افزايش مي دهند، همچنين چهره هاي زيرآستانه اي غمگين، خلق منفي را افزايش و خلق مثبت را کاهش مي دهند.
نتيجه گيري: ادراک زيرآستانه اي چهره ها در خلق جاري افراد در آزمايشگاه تاثيرگذار است، مي توان از نتايج اين پژوهش در زمينه هاي درماني و باليني اختلالات خلقي به ويژه افسردگي استفاده نمود.

 نسخه قابل چاپ