مقالات روانشناسی

مقدمه: پژوهش حاضر به بررسي رابطه بين توانايي بازيابي خاطرات شرح حال معنايي اختصاصي از حافظه و نشانه هاي استرس پس از سانحه پرداخته است.
روش: نمونه هاي اين مطالعه شامل يک گروه از مبتلايان به PTSD ناشي از جنگ، به عنوان گروه آزمايشي و دو گروه کنترل (Non-PTSD و سالم) بود. گروه ها در متغيرهاي سن و هوش همتا شدند. آزمودني ها پس از تکميل مقياس تجديد نظر شده تاثير رويداد (IES-R)، سياهه افسردگي بک (BDI)، سياهه اضطراب بک (BAI)، و مقياس هوش تجديد نظر شده وکسلر بزرگسالان (WAIS-R)، به تکميل مصاحبه حافظه شرح حال (AMI) پرداختند.
يافته ها: نتايج پژوهش نشان داد که افراد مبتلا به PTSD در مقايسه با گروه هاي کنترل جزييات معنايي اختصاصي کمتري را به ياد مي آوردند. همچنين کاهش اختصاصي بودن خاطرات با استرس پس از سانحه بيشتر و نواقص حافظه وسيعتري همراه مي باشد. نتايج نشان داد که ميزان اين نواقص با نشانه هاي خاص PTSD رابطه مستقيمي دارد.
نتيجه گيري: داده هاي اين مطالعه برحسب دستيابي توافقي به مواد شرح حال اختصاصي در افراد مبتلا که منعکس کننده يک فرآيند تنظيم اثر مي باشد، بحث شده اند.

 نسخه قابل چاپ