مقالات روانشناسی

مقدمه: پژوهش حاضر، با هدف بررسي عملكرد افراد چاق و بيماران چاق درمان شده در كاركردهاي اجرايي انجام شد.
روش: در اين مطالعه سه گروه، شامل گروه چاق (30 نفر با BMI مساوي يا بزرگتر(30kg.m2 ، گروه درمان شده (30 نفر كه از طريق رژيم غذايي وزن خود را كاهش داده اند)، 30 نفر افراد عادي (بدون داشتن سابقه چاقي و يا هر گونه مشكلات روان پزشكي)، شركت كردند. همه شركت كنندگان، زن بوده و از سطح شهر تهران انتخاب شدند. سه گروه از نظر سن و ميزان تحصيلات همتا شدند. ابزار پژوهش شامل سياهه افسردگي بك، سياهه اضطراب حالت، صفت اسپيلبرگر، آزمون دسته بندي كارت هاي ويسكانسين و تكليف استروپ بود.
يافته ها: نتايج نشان داد كه در آزمون دسته بندي كارت هاي ويسكانسين، گروه چاق و گروه درمان شده در مقايسه با گروه بهنجار، داراي عملكرد ضعيف تري بودند. در تكليف استروپ نيز، گروه چاق و درمان شده نسبت به گروه بهنجار، ضعيف تر عمل كردند.
نتيجه گيري: نتايج اين پژوهش با يافته هاي قبلي همخواني دارد و نشان مي دهد افراد مبتلا به چاقي، از مشكلات شناختي آشكاري رنج مي برند.

 نسخه قابل چاپ