مقالات روانشناسی

مقدمه: هدف از اين پژوهش، مقايسه کارکرد اجرايي سازمان بندي مجدد انديشه در زيرمجموعه هاي اختلال فزون کنشي، نارسايي توجه بر اساس مدل بارکلي مي باشد.
روش: در اين پژوهش که از نوع علي- مقايسه اي است، 50 دانش آموز پايه سوم و چهارم ابتدايي مبتلا به اختلال فزون کنشي، نارسايي توجه (25 دانش آموز مبتلا به فزون کنشي و 25 دانش آموز مبتلا به نارسايي توجه) با استفاده از پرسشنامه علايم مرضي کودکان (CSI-4) و مصاحبه تشخيصي باليني، انتخاب شده و با بهره گيري از آزمون بندر گشتالت، آزمون زمان واکنش و آزمون شکل گيري مفهوم ويگوتسکي، مورد ارزيابي قرار گرفتند. داده ها با استفاده از آزمون تحليل واريانس چند متغيره (مانوا) تحليل گرديد.
يافته ها: نتايج نشان داد که دانش آموزان مبتلا به نارسايي توجه، نسبت به دانش آموزان مبتلا به فزون کنشي، عملکرد بهتري در بازداري رفتاري داشتند ولي در سازمان بندي مجدد انديشه، تفاوت معني داري بين دو گروه وجود نداشت.
نتيجه گيري: به طور کلي، يافته هاي اين پژوهش، نظريه بارکلي را در خصوص نقص کودکان مبتلا به فزون کنشي در بازداري رفتاري مورد تاييد قرار داده و در مورد نقص سازمان بندي مجدد انديشه، رد کرد.

 نسخه قابل چاپ