مقالات روانشناسی

اختلال نقص توجه / بيش فعالي (ADHD) براي بسياري از دانش آموزان مشكلات زيادي ايجاد مي كند و بر عملكرد شناختي‏، اجتماعي، هيجاني و خانوادگي و سپس در بزرگسالي بر عملكرد شغلي و زناشويي آنان تاثير مي گذارد. از سوي ديگر، والدين كودكان مبتلا به اختلال نقص توجه / بيش فعالي، فشار رواني بيش از حدي را تجربه مي كنند و افسردگي، احساس محدوديت، ناكامي بالا، توانايي و اعتماد به نفس پايين و نيز اختلاف زناشويي در بين آنها مشاهده مي شود.
هدف از پژوهش حاضر، بررسي اثربخشي آموزش رفتاري كنترل كودك به والدين بر كاهش نشانه هاي نقص توجه / بيش فعالي و بهبود عملكرد رفتاري كودكان و نيز كاهش ميزان گرايش به افسردگي مادران كودكان مبتلا به اين اختلال است. براي اين منظور 22 دانش آموز 6 تا 11 ساله مبتلا به نقص توجه / بيش فعالي كه به مراكز مشاوره و بهداشت رواني شهرستان ساري مراجعه كرده اند از طريق مصاحبه باليني و پرسشنامه SNAP-IV به شيوه اي هدفمند براي پژوهش انتخاب شدند. سپس افراد نمونه از نظر متغيرهاي سن، جنسيت و تحصيلات با هم همتاسازي شده و بر حسب تصادف در گروه آزمايش و گواه قرار گرفتند. در جلسه هاي برنامه آموزشي مهارتهاي كنترل كودك در گروه آزمايش فقط مادران شركت كردند و به مدت 14 جلسه تحت آموزش مطابق برنامه باركلي (1981) و نيز فورهند و مك ماهون (1981) قرار گرفتند اما گروه گواه تا پايان پس آزمون هيچ آموزشي دريافت نكرد.

 نسخه قابل چاپ