پاسخ به:مقالات روانشناسی
جمعه 8 اردیبهشت 1391 9:43 PM
| 3 : دانش و پژوهش در روان شناسي كاربردي زمستان 1387; 10(38):41-62. |
| تاثير آموزش مبتني بر افزايش آگاهي از آسيب هاي حاصل از روابط آسيب زاي دختر و پسر بر نگرش دانش آموزان دختر دوره متوسطه |
| شيخ داراني هما*,مهرابي حسين علي,كجباف محمدباقر,عابدي محمدرضا |
|
هدف از اين پژوهش، بررسي تاثير آموزش مبتني بر افزايش آگاهي از آسيبهاي ناشي از روابط آسيب زاي دختر و پسر بر نگرش دانش آموزان دختر مدارس دوره متوسطه شاهين شهر بود. پژوهش در قالب طرح پژوهشي نيمه آزمايشي از نوع دو گروهي همراه با پيش آزمون، پس آزمون و پيگيري يکماهه انجام گرفت. جامعه آماري کليه دانش آموزان دختر پايه اول و دوم متوسطه شاخه نظري بودند و نمونه گيري به شيوه تصادفي خوشه اي بر مبناي کلاس انجام گرفت. آزمودني ها به طور تصادفي در دو گروه آزمايش و گواه قرار گرفتند. آزمودني هاي گروه آزمايش طي يک دوره شش جلسه اي 90 دقيقه اي مداخلات آموزشي را دريافت کردند و گروه گواه هيچ مداخله اي دريافت نکرد. ابزار مورد استفاده، پرسشنامه محقق ساخته «نگرش نسبت به روابط دختر و پسر» با پنج خرده مقياس و 41 گويه بود که به بررسي نگرش دانش آموزان دختر نسبت به روابط دختر و پسر مي پرداخت. نتايج حاصل از تحليل کوواريانس چند متغيره با کنترل نمرات پيش آزمون نشان داد در مجموع آموزش پيشگيري از روابط آسيب زا باعث ايجاد تغيير نگرش در دانش آموزان در مرحله پس آزمون و پيگيري شده است. همچنين نتايج نشان داد اين آموزش ها در دانش آموزان دختر باعث بهبود نگرش آنها در حيطه هاي «آسيب به زندگي مشترك آينده» و «آسيب به روابط خانوادگي» شده است (P<0.05). اين تغيير در حيطه «آسيبهاي اجتماعي» فقط در مرحله پس آزمون ايجاد شد. همچنين اين مداخله بر نگرش آنان در حيطه هاي «آسيبهاي عاطفي، رواني» و «مشكلات تحصيلي» تاثير معناداري نداشت. |
| كليد واژه: نگرش نسبت به روابط دختر و پسر، پيشگيري از روابط آسيب زا، آسيبهاي اجتماعي، آسيبهاي رواني - اجتماعي، آسيبهاي رواني - عاطفي و مشکلات تحصيلي |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
