پاسخ به:مقالات روانشناسی
جمعه 8 اردیبهشت 1391 9:40 PM
| 3 : دانش و پژوهش در روان شناسي كاربردي بهار 1388; 11(39):27-42. |
| تاثير تمرين تمرکز و تعقيب چشمي بر ميزان توجه و تکانش گري کودکان داراي اختلال نقص توجه همراه با بيش فعالي مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر مرودشت |
| قاسمي نوشاد* |
| * دانشگاه آزاد اسلامي، واحد فسا |
|
هدف از پژوهش حاضر بررسي تاثير تمرينات تمرکز و تعقيب چشمي معرفي شده به وسيله دانيل مور، بر ميزان توجه و کاهش ميزان تکانشگري کودکان داراي اختلال نقص توجه همراه با بيش فعالي (ADHD) مراجعه کننده به مراکز مشاوره شهر مرودشت بود. بدين منظور با استفاده از يک طرح نيمه آزمايشي با پيش آزمون و پس آزمون بدون گروه کنترل، تعداد 17 کودک (12پسر و 5 دختر)ADHD ، در محدوده سني پيش دبستاني (4 نفر) و دبستاني (13 نفر) مراجعه کننده به مراکز (به طور عمده سه مرکز) مشاوره در شهر مرودشت در بين سالهاي 1385 و 1386 به شيوه نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند. آزمودني ها، قبل و بعد از سپري کردن يک دوره سه ماهه از تمرينات تعقيب و تمرکز چشمي، توسط معلمان و والدين با استفاده از مقياس تشخيصي ADHD درجه بندي والدين وندربيت (1998، به نقل ورهالست و اندي، 2006) و مقياس تشخيصي ADHD درجه بندي معلم وندربيت (1998، به نقل ورهالست و اندي، 2006) از لحاظ علايم ADHD مورد ارزيابي قرار گرفتند. نتايج به دست آمده از مقايسه ارزيابي پيش آزمون و پس آزمون با بهره گيري از آزمون آماري t همبسته نشان داد اعمال تمرين تعقيب و تمرکز چشمي به طورمعنا داري (P<0.05) بهبود عملکرد آزمودني ها در ارزيابي هاي تمرکز توجه و کاهش تکانشگري را به دنبال داشته است. |
| كليد واژه: تعقيب چشمي، تمرکز چشمي، تمرکز توجه، تکانشگري، نقص توجه، بيش فعالي، ADHD |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
