پاسخ به:مقالات روانشناسی
جمعه 8 اردیبهشت 1391 9:39 PM
| 5 : دانش و پژوهش در روان شناسي كاربردي تابستان 1388; 11(40):63-73. |
| مقايسه اضطراب صفتي، اضطراب حالتي و اعتماد به نفس ورزشکاران مرد در ورزش هاي گروهي و ورزش هاي انفرادي |
| زماني عليرضا*,مرادي علي |
| * دانشگاه آزاد اسلامي، واحد دهاقان |
|
تحقيق حاضر به مقايسه اضطراب صفتي، مولفه هاي اضطراب حالتي و اعتماد به نفس در ورزشکاران ورزش هاي گروهي (واليبال، بسكتبال و هندبال) و ورزش هاي انفرادي (كشتي، دو و ميداني و بدمينتون) مي پردازد. جامعه آماري پژوهش شامل ورزشکاران مرد كشور در رشته هاي مذكور مي باشد. براي هر رشته 90 نفر و دركل 540 نفر از دوازده استان كشور به صورت تصادفي خوشه اي به عنوان نمونه انتخاب شدند. براي جمع آوري داده ها از آزمون اضطراب رقابت ورزشي (a=0.825) (SCAT) و سياهه اضطراب حالتي رقابتي ايلي نويز(CSAI-2) ، (a=0.839) استفاده شد. براي تحليل داده ها از آزمون t و ضريب همبستگي پيرسون استفاده شد و نتايج نشان داد، ورزشكاران ورزشهاي انفرادي درمقايسه با ورزشكاران ورزشهاي گروهي داراي اضطراب صفتي بيشتر (P<0.05) و اعتماد به نفس كمتري (P<0.05) هستند. اما بين مولفه هاي شناختي اضطراب حالتي دو گروه تفاوت معني داري مشاهده نشد. بين مولفه شناختي و بدني اضطراب حالتي و نيز مولفه شناختي اضطراب حالتي با اضطراب صفتي همبستگي معني دار مثبت (P=0.05) وجود دارد. ولي ارتباط مولفه شناختي اضطراب حالتي با اعتماد به نفس همبستگي معني دار منفي ضعيفي در سطح (P=0.05) وجود دارد. همچنين بين مولفه بدني اضطراب حالتي با اعتماد به نفس همبستگي معني دار منفي و بين مولفه بدني اضطراب حالتي با اضطراب صفتي رابطه مثبت (P=0.05) وجود دارد. |
| كليد واژه: اضظراب صفتي، اضطراب حالتي، اعتماد به نفس، ورزشهاي انفرادي، ورزشهاي گروهي |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
