پاسخ به:مقالات روانشناسی
جمعه 8 اردیبهشت 1391 9:37 PM
| 5 : دانش و پژوهش در روان شناسي كاربردي زمستان 1388; 11(42):89-102. |
| اثربخشي رويکرد تصويرسازي ارتباطي بر رضايتمندي زناشويي |
| ويسي اسداله* |
| * دانشگاه علامه طباطبايي تهران |
|
اين پژوهش به منظور بررسي اثربخشي آموزش رويكرد تصويرسازي ارتباطي بر افزايش رضايتمندي زناشويي انجام شده است. به اين منظور 29 زن از ميان 34 زن داوطلب متاهل انتخاب شده در دانشكده روان شناسي، دانشگاه علامه طباطبايي به شيوه جايگزيني تصادفي ساده در دو گروه آزمايش و گروه گواه قرار گرفتند. آموزش فنون رويكرد تصويرسازي ارتباطي بر روي گروه آزمايش انجام شد، اما گروه گواه اين آموزش را دريافت نكرد. طرح پژوهشي مورد استفاده در اين تحقيق، طرح آزمايشي پيش آزمون - پس آزمون با گروه گواه بود. ميزان رضايت زناشويي آزمودني ها به وسيله پرسشنامه 47 سوالي انريچ اندازه گيري شد و براي تجزيه و تحليل داده ها از آزمون تحليل واريانس يک راهه استفاده شد. نتايج تجزيه و تحليل داده ها حاكي از اثربخشي آموزش فنون تصويرسازي ارتباطي در افزايش رضايت زناشويي زنان بود. فرضيه هاي اول، دوم و سوم تحقيق در مولفه هاي آموزش فنون تصويرسازي ارتباطي بر رضايت زناشويي، ارتباط و حل تعارض با اطمينان مورد تاييد قرار گرفتند (P<0.05)، اما فرضيه چهارم يعني مولفه رضايت جنسي در اين پژوهش تاييد نشد. |
| كليد واژه: رويكرد تصويرسازي ارتباطي، رضايتمندي زناشويي، ارتباط، حل تعارض، رابطه جنسي |
 |
|
نسخه قابل چاپ |
