مقالات روانشناسی

هدف: هدف اين مطالعه، بررسي نقش اختلالات شخصيت در اقدام به خودكشي دانشجويان ايراني است. اين اختلالات شامل اختلالات شخصيت اجتنابي، ضداجتماعي، مرزي، اسيكزوتايپال، پارانوئيد، اسكيزوئيد، وابسته، نمايشي، خودشيفته، وسواسي ـ جبري، آزارگر، پرخاشگر- منفعل و خودشكن (آزارطلب) مي باشد.
روش: اين مطالعه يك مطالعه پس رويدادي (علي ـ مقايسه اي) است كه با روش پرسشنامه اي انجام شده است. پرسشنامه باليني چند محوري ميلون 2 بر روي 30 نفر از دا نشجويان اقدام كننده به خودكشي كه به صورت نمونه گيري در دسترس انتخاب شدند و 30 نفراز دانشجويان عادي كه با گروه اقدام كننده به خودكشي براساس پنج متغير سن، جنس، وضعيت تاهل، رشته تحصيلي و سال تحصيلي همتا شده بودند اجرا گرديد و نتايج مورد مقايسه  و تجزيه و تحليل قرار گرفت.
يافته ها: دانشجويان اقدام كننده به خودكشي در علايم اختلالات شخصيت اجتنابي، ضد اجتماعي، مرزي، اسكيزوتايپي، پارانوئيد، خودشيفته ، پرخاشگر - منفعل و آزارطلب تفاوت معنا داري با گروه دانشجويان عادي داشتند و ميانگين گروه اقدام كننده به خودكشي بالاتر بود. در علايم اختلالات شخصيتي اسكيزوئيد، وابسته، نمايشي، وسواسي ـ جبري و آزارگر تفاوتهاي بين دو گروه معنادار نبود.
نتيجه: دانشجويان اقدام كننده به خودكشي در بعضي از اختلالات شخصيت نمرات بالايي دارند و مي توان با بررسي اختلالات شخصيت آنها، افراد در معرض خطر را تشخيص داد و اقدامات لازم را به منظور پيشگيري از اقدام به خودكشي و كمك به درمان دانشجويان اقدام كننده انجام داد.

 نسخه قابل چاپ