مقالات روانشناسی

در اين پژوهش تاثير سبک هاي دلبستگي بر ميزان رضايت زناشويي زوج ها مورد بررسي قرار گرفته است. بر اين اساس 356 نفر از دبيران متاهل زن سازمان آموزش و پرورش شهرستان تبريز به روش نمونه گيري تصادفي انتخاب و به همراه همسرانشان در اين پژوهش شرکت کردند.
براي سنجش متغير رضايت زناشويي از پرسشنامه رضايت زناشويي انريچ و براي تعيين سبک دلبستگي افراد از پرسشنامه «هازن» و «شيور» استفاده شد و نتايج نشان داد بين سبک هاي مختلف دلبستگي از لحاظ ميزان رضايت زناشويي تفاوت وجود دارد. افراد ايمن چه مرد و چه زن رضايت زناشويي بالاتري نسبت به سبک هاي ديگر دارند و زماني که هر دو زن و شوهر سبک دلبستگي ايمن دارند رضايت زناشويي بالاتر از زوج هايي است که يکي يا هر دو آنها نا ايمن (اجتنابي يا دوسوگرا) هستند. همچنين نتايج نشان داد زماني که سبک دلبستگي زن و شوهر متجانس است به عبارتي هر دو ايمن يا هر دو اجتنابي يا هر دو سوگرا هستند رضايت زناشويي آنها بالاتر از زوج هايي است که سبک دلبستگي غيرمتجانس دارند. در ميان سبک هاي مختلف دلبستگي پايين ترين رضايت زناشويي متعلق به زوج هايي بود که يکي از آنها سبک دلبستگي اجتنابي و ديگري سبک دلبستگي دوسوگرا داشت. از ديگر نتايج اين پژوهش اين بود که مردان نسبت به زنان رضايت زناشويي بالاتري دارند.

 نسخه قابل چاپ