مقالات روانشناسی

مطالعه حاضر به بررسي تاثير نقص هاي حسي شامل نابينايي و ناشنوايي بر نوع دلبستگي (ايمني/ ناايمني دلبستگي) و سبک هاي دلبستگي (ايمن، دوسوگرا، اجتنابي، آشفته/ سرگشته)، تاثير اين نقص ها بر مشکلات رفتاري کودکان نابينا و ناشنوا در مقايسه با کودکان عادي، و رابطه نوع دلبستگي با مشکلات رفتاري در سه گروه نابينا، ناشنوا و کودکان عادي مي پردازد.
آزمودني هاي اين پژوهش شامل 84 کودک نابينا، ناشنواي مطلق و کودکان عادي 7-6 ساله دختر و پسر بود. ابزارهاي اين پژوهش شامل آزمون هاي اضطراب جدايي، مقياس مشکلات رفتاري آخن باج، آزمون هوشي ريون پيشرونده و پرسشنامه محقق ساخته جمعيت شناختي بود. براي تحليل آماري داده هاي پژوهش از تحليل واريانس يک متغيري، آزمون تعقيبي LSD، آزمون t، آزمون خي دو استفاده شد. نتايج پژوهش نشان داد که کودکان ناشنوا بيش از کودکان عادي در معرض خطر نا ايمني دلبستگي قرار دارند. اما کودکان نابينا از اين لحاظ آماري تفاوت معني داري با کودکان عادي نداشتند. توزيع پراکندگي کودکان نابينا و ناشنوا در چهار سبک دلبستگي (ايمن، دوسوگرا، اجتنابي، آشفته/ سرگشته) با توزيع پراکندگي کودکان عادي در چهار سبک مذکور تفاوت معني دار نداشت. يافته ديگر نشان داد که کودکان نابينا و ناشنوا بيش از کودکان عادي داراي مشکلات رفتاري هستند. همچنين بين ناايمني دلبستگي با مشکلات رفتاري در کودکان عادي رابطه معني دار به دست آمد اما در کودکان نابينا و ناشنوا اين رابطه از لحاظ آماري معني دار نشد.

 نسخه قابل چاپ