مقالات روانشناسی

مقدمه: پژوهش با هدف بررسي و مقايسه منزلت اجتماعي کودکان پسر مبتلا به اختلالات رفتاري ايذائي و بهنجار 11- 9 ساله در مقطع ابتدايي (مقاطع سوم، چهارم، و پنجم ابتدايي) شهر اصفهان صورت پذيرفته است.
روش: آزمودني هاي اين پژوهش 132 کودک بودند که 42 نفر از کودکان پسر مبتلا به اختلالات رفتاري ايذائي، (از هر کدام از اختلالات کمبود توجه/ فزون کنشي 21، اختلال سلوک 12 و اختلال نافرماني مقابله اي 9 کودک) و 90 نفر از کودکان پسر بهنجار انتخاب شدند. طرح پژوهش توصيفي از نوع علي- مقايسه اي است. ابزار مورد استفاده مقياس سنجش روابط همگنان براي تعيين منزلت اجتماعي و آزمون تشخيصي علائم مرضي کودکان فرم والدين (ويرايش چهارم) بود که پس از انتخاب آزمودني ها، آزمون بصورت فردي اجرا شد. داده هاي پژوهش با استفاده از روش آماري تحليل واريانس چند متغيره (مانوا)، مورد تحليل قرار گرفته اند.
يافته ها: نتايج به دست آمده نشان داد که بين ميانگين نمرات زيرمقياس زورگوئي (p?0.001)، قرباني (p?0.001)، و رفتار پسنديده اجتماعي (p?0.006)، در چهار گروه کودکان پسر بهنجار و مبتلا به اختلال رفتاري ايذائي (اختلال کمبود توجه/ فزون کنشي، اختلال سلوک و اختلال نافرماني مقابله اي) تفاوت معناداري وجود داشت.
نتيجه گيري: در نتيجه اختلالات رفتاري مي تواند منزلت اجتماعي کودک در گروه همگنان را متاثر کند و بهداشت رواني فرد را در آينده پيش بيني نمايد.

 نسخه قابل چاپ