ابراهیم حاتمی کیا در سال 1340 در یک خانواده مذهبی با اصالت آذربایجانی، در تهران متولد شد

 

باورها و اعتقادات مذهبی خانواده مانع از تماشای تلویزیون و راهیابی وی به سینما می‌شد.

 

آزادی دوران جوانی و مصادف شدن با انقلاب اسلامی دو عاملی بود که او را به سوی سینما سوق داد. او فعالیت‌های سینمایی‌اش را از سال 1359  با نوشتن فیلمنامه و کارگردانی فیلم‌های کوتاه در فضای جبهه و جنگ آغاز کرد.

 

حاتمی کیا در سال 1364 نخستین فیلم بلند خود را به نام هویت برای شبکه دوم سیما ساخت. هویت به مسائل اجتماعی روز آن زمان و جریانات پر تب و تاب سیاسی سال‌های اولیه انقلاب می‌پرداخت و می کوشید تصویری واقع گرایانه از گرایشات سیاسی آن دوران پرآشوب ارائه دهد.

 

وی در دومین تجربه سینمایی خود فیلم دیده‌بان را ساخت. اغلب علاقه‌مندان به سینما و منتقدان، از کرخه تا راین را بهترین فیلم حاتمی کیا می‌دانند. فیلمی که به زیبایی به تبعات جنگ از زوایای مختلف می‌پردازد.

 

برخی از افتخارات حاتمی کیا:

 

    جایزه ویژه هیئت داوران هفتمین جشنواره فیلم فجر؛ دیده‌بان

    دیپلم افتخار در هشتمین جشنواره فیلم فجر؛ مهاجر

    سیمرغ بلورین بهترین فیلمنامه و بهترین کارگردانی برای فیلم آژانس شیشه‌ای در جشنواره فجر شانزدهم

    سیمرغ بلورین بهترین کارگردانی برای فیلم روبان قرمز در بخش سینمای بین‌الملل جشنواره فجر هفدهم

    سیمرغ بلورین بهترین فیلم و دیپلم افتخار بهترین فیلمنامه برای فیلم به نام پدر در جشنواره فجر بیست و چهارم

    سیمرغ بلورین بهترین فیلم در بخش سینمای آسیای جشنواره فجر برای فیلم به نام پدر

    تندیس جشن خانه سینما، دوره دوم، در رشته بهترین کارگردانی برای فیلم آژانس شیشه‌ای

    تندیس جشن خانه سینما، دوره ششم، در رشته بهترین کارگردانی برای فیلم ارتفاع پست

    «به رنگ ارغوان» ابراهیم حاتمی‌کیا سیمرغ بهترین فیلم، بهترین کارگردانی و سیمرغ مردمی بیست‌و هشتمین دوره‌  جشنواره‌ فیلم فجر را دریافت کرد.

 

برخی از آثار هنری حاتمی کیا:

 

    دعوت، 1387

    به نام پدر، 1384

    به رنگ ارغوان، 1383

    ارتفاع پست، 1380

     روبان قرمز، 1377

      آژانس شیشه‌ای، 1376

    برج مینو، 1374

    بوی پیراهن یوسف، 1374

    خاکستر سبز، 1372

    از کرخه تا راین، 1371

    وصل نیکان، 1370

    مهاجر، 1368

    دیده بان، 1367

    هویت، 1364