بخش داستان و خاطره

من چفیه ام !من همانم که دار م ،دار خداست .تارم غیرت وجانفشانیست وپودم ال عباست .زمانی سنگ صبور ومحرم اشک دیده ی جان بر کفان بودم .زمانی سجاده ی  نماز عاشقان بودم .زمانی سفره  ی روزه داران بودم .زمانی پارچه  ی کفن عرشیان تکه تکه شده بودم .زمانی مرحم زخمهای تن آن مظاهر شرف وغیرت بودم .چند صباحی افراد سبک عقل زخم زبانها زدند ولی نه تنها کاری ازپیش نبردند بلکه جایگاهم را رفیع تر کردند الان جایگاهم روی دوش و زیر عبای مرد خداست واین چه افتخاریست که با هیچ مدال افتخار ی فابل مقایسه نیست .

آرش غفوری