مزه آب

تا به حال در تشخيص مزه آب با اينكه هر روز چند بار از آن استفاده مى‏كنيد، فكر كرده‏ايد، آيا ممكن است براى آب مزه و طعمى تعيين كرد؟ جواب آن است كه از ائمّه أهل بيت عليهم السلام وارد شده است.

طعمهاى گوناگون خوردنيها و آشاميدنيها (شيرين، تلخ، بى مزه و غيره) را به وسيله قوّه ذايقه با چشيدن و خوردن و آشاميدن مى توان تشخيص داد.

امّا تا به حال در تشخيص مزه آب با اينكه هر روز چند بار از آن استفاده مى‏كنيد، فكر كرده‏ايد، آيا ممكن است براى آب مزه و طعمى تعيين كرد؟ جواب آن است كه از ائمّه أهل بيت عليهم السلام وارد شده است.

حسين بن علوان مى گويد: از اباعبداللّه پرسيدند: آب چه مزه‏اى دارد؟ فرمود: زندگى است؛ خداى سبحان مى‏فرمايد: زندگى هر چيز را از آب قرار داديم؛ امام عليه السلام با جمله «طعم الحيات» مى‏خواهد اهميت و ارزش آب را بيان نمايد، اگر مزه‏اى براى آب تعيين شود غير از حيات، مزه ديگر ندارد و در او بهترين طعمها و گواراترين لذّتها وجود دارد، و با آشاميدن آن جانداران ادامه حيات مى‏دهند؛ و در صورت نبود آن زندگيى مفهومى ندارد (نبود آن مساوى است با نابودى حيات)! « الكافى: ج 6 ص 381 و مجمع البيان ج 4 ص 44 بانقل‏ازتفسير العيّاشى: بحارالانوار: ج 66، ص 447/»

دركتاب وافى درمعناى حديث مى گويد:«همانطور كه باقوّه چشائى مزه ‏زندگى با آنهمه لذّتهايش تشخيص داده نمى شود، آب نيز به آنگونه است» امام صادق عليه السلام فرمود: «مزه آب، زندگى و مزه نان، نيرو است.» « بحارالأنوار: ج 78 ص 254»

 از امام صادق عليه السلام ازمزه آب و نان، سؤال شد فرمود: مزه آب حيات و مزه نان، زيستن وزنده ماندن است»« المناقب: ج 4 ص 353 بحارالأنوار: ج 49 ص 9»

ابن كوّايكى از بزرگان خوارج، از اميرمؤمنان عليه السلام پرسيد: «مسافت ميان آسمان و زمين چه اندازه است فرمود: به اندازه دعاى مستجاب، گفت طعم آب چيست؟ فرمود: طعم زندگى است.»(تفسير على بن ابراهيم: ص 568؛ بحارالأنوار: ج 14 ص 141)

بنى اسرائيل به حضرت سليمان اصرار كردند كه پسرت را براى خودت جانشين تعيين نما، فرمود: شايستگى آن را ندارد. باز اصرار كردند فرمود: ازاو مسائلى مى‏پرسم اگر جواب صحيح دهد، پسرم مزه آب و نان چيست نتوانست جواب دهد، بدين صورت عدم لياقتش براى وصايت ثابت گرديد. امام صادق عليه السلام فرمود: «طعم آب، حيات و طعم نان، قوّت است.» « المناقب: ج 1 ص 510؛ بحارالأنوار: ج 10 ص 8»

بابيان ديگر. اگر در بيابان سوزان و دل كوير آدمى دچار تشنگى شده و به حالت اغماء در افتد، يا به سرحد مرگ رسيده، ازهمه جا اميدش قطع شود؛ در چنين حالتى اگر يك جرعه آب را به قيمت يك كشور به او إرائه دهند و او هم آن را بناچار بخرد و از مرگ حتمى نجات يابد، درآن حالت است كه معناى دقيق اين أحاديث فهميده مى شود و در آنجا است كه آيات به روشن تفسير مى‏گردد.