مثلهای حكیمان

لباسی بپوش كه مایه سر افكندگی نباشد.

قلم هم زبانی دیگر است.

دوستان را دریاب كه زیور آسایش اند وذخیره گرفتاری.

دیدار دوستان شفای بیماران است.

هركه عقلش كم است مزاحش زیاد است.

ادب مال است وبكار بستنش كمال.

نادانی زیان بارترین رفیق است..

هر كه دنیا را آباد كند مالش را به باد داده وهر كه آخرت را آباد كند به آرزوی خویش رسیده.

باطل ابر تابستانی است دوام ندارد.

هر كس به قدر بینش خود چیزها را می نگرد.

آن كه عقلش سالم است حقیقت بین است وآن كه نفس حیوانی دارد هر چیز را به طبع خود می بیند.